Marzenie płatka śniegu

Och, jak pięknie by to było,
gdybym trwać mógł chwilę dłużej,
gdyby mnie już nie ubyło,
lecz bym został w swej posturze…

Mógłbym spędzić czas tak miło,
leżąc sobie gdzieś na murze.
Może by mi się przyśniło,
że nie stopię się w swej skórze…

Unikalny, chociaż mały.
Jak tu być zauważonym?
Kto rozróżni me kryształy,
gdy podobnych mi miliony?