męki kota wiersz

Męki kota

Jakież męki dziś, katusze,
straszne bóle i cierpienia
znosić ja, człowieku, muszę,
bo mi nie chcesz dać jedzenia…

Niszczycielu mego życia,
koniec mój jest bardzo bliski.
Skoro ze mnie słodka kicia,
wrzućże wreszcie coś do miski!

Na nic głaskasz mnie obficie.
Czemu mi to robisz? Czemu?!
Weź, uratuj moje życie –
jadłem dziesięć minut temu!

Przeczytaj też inne wierszyki o codzienności: