Deszcze wiersz

Deszcze

Dudni w szybę w stałych dźwiękach,
Emanuje monotonią,
Stuka głośno; głowa pęka,
Zbyt przejęta swą agonią.
Czyż to bowiem nie udręka –
Znikać z wolna z tą symfonią
Ekspansywnej niezmienności?

Wiersz to akrostych –poszczególne litery ułożone są w regularny sposób, tworząc nowe słowo. Sprawdź też Marzenie.