samotność kurzu wiersz

Samotność kłębu kurzu spod łóżka

Wiecie, ciężko jest być kurzem,
tym spod łóżka, tam, głęboko,
gdyż w tej strasznej, czarnej dziurze
rzadko bywa ludzkie oko.

My, syf człeczy, patrz: paprochy,
zanosimy się wciąż płaczem.
Weźże nie rób, człeku, wiochy:
wciągnij nas tym odkurzaczem!

Chcemy poznać inne kurze,
bo te tutaj nas wkurzają.
Zaś połacie kurzu duże
z odkurzacza nas wołają!

Przeczytaj też inne wiersze z różnych perspektyw: