Rada szklanki herbaty

Hej, ty! Popatrz na mnie, proszę.
Jestem pełna do połowy.
I wiedz, że to świetnie znoszę!
Nie mam przez to smutnej głowy.

Cóż, że pustką także świecę?
Wiesz, nie można mieć wszystkiego.
Może i nie jestem specem,
lecz pół szczęścia to nic złego.

W końcu strużki mnie, herbaty,
wciąż spływają tam po ściankach.
Szczęście czasem jest na raty.
Wiem to ja – niepełna szklanka.