Obawa przed ubawem

Ależ ubaw dzisiaj miałam –
ubaw z obaw przed zabawą.
„Wybaw się, bo łeb jak skała,
sztywny – mówią. – Rusz się. Brawo!”.

Wybaw, mózgu, mnie z obrony
przed zabawą bez kontroli.
Niech lustrzane me neurony
dostosują się do roli.

Zabaw nieco, dając ubaw,
ale szczery, nie z cynizmem.
Niech zakręci się ta śruba,
co obawy zmienia w wizje.